درباره وبلاگ

سفری مجازی به کل ایران زمین

امروز :

سلام

این وبلاگ به سلامتی افتتاح شد. امیدوارم لحظات خوبی رو دراین وبلاگ سپری کنید.

نظرهم یادتون نره...

وضعیت یاهو :Yahoo Status

Translate to English ترجمة للغة العربية Deutsch Übersetzung Traduci in lingua italiana Русский перевод

امکانات

Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت
« ارسال برای دوستان »
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:

آمار وبلاگ
  • تعداد بازدید : 186343
  • تعداد نوشته ها : 1410

نوشته شده در : جمعه 1390/10/9 :: نويسنده : Ali.v :: بازديد :

نمك ‌آبرود - مازندران

 

نمك ‌آبرود شهركي گردشگري و ويلايي است در استان مازندران ايران است . اين شهرك داراي خط تله ‌كابيني به نام تله ‌كابين نمك ‌آبرود است . شهرك نمك آبرود بين راه چالوس به تنكابن در 12 كيلومتري غرب چالوس قرار دارد و به بنياد مستضعفان تعلق دارد كه قسمتي از اراضي منطقه را با وسعت تقريبي 650 هكتار در بر مي گيرد . حد شمالي اين اراضي را درياي خزر و حد جنوبي آن را ارتفاعات مدوبن ( از ارتفاعات سلسله جبال البرز ) تشكيل داده است . وجود پارك هاي جنگلي بنفشه و شمشاد در قسمت شمالي اين مجموعه با وسعت تقريبي 200 هكتار مناظر بديعي را در اين قسمت از اراضي به وجود آورده است . ضمن آنكه در جنوب اين اراضي دامنه كوه مدوبن به صورت جنگلي فشرده و با جاذبه هاي بصري فوق العاده واقع شده است .
 طرح اوليه شهرك به وسيله مهندسين مشاور داض ، چرخاب و هوارد همفري تهيه شده است . در گزارش هوارد همفري فرض بر اين بوده است كه جاده چالوس – رامسر منطقه را به دو بخش شمالي و جنوبي تقسيم مي كند كه بخش جنوبي جاده اختصاص به ويلاسازي داشته و بخش شمالي آن هتل هايت و قسمت پيشنهادي مارينا و تأسيسات مربوطه و مجتمع آپارتماني را شامل مي شد .
 
 احداث اين شهرك دو هدف عمده را مد نظر دارد :
 * ايجاد يك شهر اقامتگاهي - تفرجگاهي براي جذب جمعيت غير ساكن شهرستان هاي نوشهر و چالوس
 * جذب سر ريز جمعيت شهر هاي چالوس و نوشهر
 
 با توجه به موارد فوق احداث شهرك نمك آبرود تصويب شد و در تاريخ 7/10/62 مصوبه مذكور توسط وزارت مسكن و شهرسازي ابلاغ گرديد . صدور پروانه احداث شهرك نمك آبرود در سال 1366 با استناد به همين مصوبه انجام گرفته است . محدوده اراضي طرح با استناد به اسناد موجود كه با مندرجات پروانه صادره نيز هماهنگ است .
 از نظر جمعيت پيش بيني شده براي شهرك ، مهندسين مشاور چرخاب با استفاده از گزارش مهندسين مشاور داض تعداد كل جمعيت واحد هاي مسكوني ( ويلا ها آپارتمان ها ) و هتل و متل را جمعاً 20000 نفر برآورد نموده است در حالي كه در گزارش هوافرد همفري تعداد جمعيت 23350 نفر برآورد شده است . در طرح تجديد نظر شده توسط مهندسين مشاور طرح و بنا تعداد جمعيت 46500 نفر و يا حدود 50000 نفر پيش بيني شده است كه بيش از دو برابر ارقام قبلي است . در طرح هوافرد همفري براي شهرك نمك آبرود اكثر خانه ها مخصوص تعطيلات ( hoilday homes ) تصور شده اند لذا تعداد جمعيت در طول سال متغير فرض شده است .
 در سال 1364 براي بخشي از محدوده اراضي نمك آبرود طرح توسعه تهيه گرديده است . اين طرح بر اساس ساختار شبكه اصلي خيابان هاي موجود شكل گرفته است كه متشكل از يك حلقه اصلي و خيابان هاي ارتباطي فرعي است . حلقه اصلي به قطعات مسكوني پيوند مي خورد . اين حلقه در گوشه جنوب شرقي قطع شده است و جهت تكميل راه هاي ارتباطي يك بلوار جنوبي شمالي - جنوبي در مركز شهرك به عنوان مركز محور مجهز شهري با عرض متوسط 300 متر جهت ارائه خدمات مورد نياز در مقياس ناحيه و با منظور نمودن جمعيت سربار ناشي از بازديدكنندگان پيش بيني شده است كه حدود 53 هكتار وسعت دارد . اين بلوار به محله هاي مسكوني پنجگانه شهرك كه در دو نوار غربي و شرقي در طرفين ناحيه مركزي قرار گرفته اند ، سرويس مي دهد .
 مناطق مسكوني شهرك يعني محله هاي پنجگانه ياد شده داراي مساحتي بالغ بر 230 هكتار مي باشد . محله شمار چهار در جنوب محله شماره يك قرار دارد . محله پنج نيز در گوشه جنوب شرقي و در منتهي اليه جنوبي شهرك قرار گرفته است . محله هاي ياد شده هر كدام داراي يك مركز محله هستند كه خدمات مركز محله اي در اين مراكز پيش بيني شده است . اين مراكز به نحوي طراحي گرديده تا ارتباط مستقيم سواره با مركز شهرك برقرار باشد .
 در جنوبي ترين حد مركز خدمات شهري و در طرفين اين نوار در منتهي اليه جنوب شهرك دو ناحيه در مجاورت محله هاي شماره 4 و 5 جهت منطقه مسكوني توريستي ( در مجاورت محله 5 ) و دومي ( در مجاورت محله 4 ) ناحيه اي ( به عنوان محله شماره 6 ) با مشخصات تراكم ويژه ( 900 نفر در هكتار ) با خصوصيات بلوك هاي مسكوني 4 تا 8 طبقه پيش بيني شده است . در شمالي ترين قسمت شهرك نواحي مجاور محله هاي 2و1 منطقه وسيعي ( حدود 95 هكتار ) جهت مراكز تفريحي - ورزشي در شمال غربي و هتل و متعلقات توريستي در شمال شرقي در نظر گرفته شده است .
 
 شهرك تفريحي و گردشگري ما با وسعت 650 هكتار داراي دو بخش اصلي شهرسازي و امكانات گردشگري مي باشد .
 
 بخش شهرسازي
 بر اساس طرح جامع و تفضيلي ساخت شهرك توريستي - تفريحي نمك آبرود ، مساحتي بالغ بر 220 هكتار جهت اقامت دائمي و فصلي جمعيتي بالغ بر 100 هزار نفر از ساكنين اختصاص داده شده است .
 مشخصه هاي معماري با انواع مختلف طرح ها جهت ويلا ها و ساختمان هاي دو طبقه و بلند مرتبه پيش بيني گرديده است .
 
 بخش گردشگري و امكانات تفريحي
 در حاشيه جنوب شرقي شهرك ، مرتفع ترين تله كابين كشور ، قرار دارد . اين تله كابين منحصر به فرد در سال 1372 با تلاش كارشناسان ايراني احداث و به بهره برداري رسيده است . اين تله كابين بازديدكنندگان را در مدت 12 دقيقه در ارتفاع 970 متري به قله كوهستان مدوبن با اشراف بر منظره زيباي پانوراماي جنگل و درياي خزر مي رساند .
 
 ديگر امكانات تفريحي و رفاهي جهت گردشگران
 درياچه مصنوعي با پدالو ، زمين تنيس ، پيست دوچرخه سواري خانم ها و آقايان ، زمين اسكيت ، پاور هنگ گلايدر و اسكاي واكر ، شهر بازي كودكان ، پرواز با هواپيماي دو نفره ، مراكز خريد ، رستوران ها ، غرفه هاي بوتيك لباس و صنايع دستي ، فرش ، لباس هاي چرم ، عكاسي ، آرايشگاه و سرانجام مركز تفريحي ساحل دريا را مي توان از ميان ديگر امكاناتي نام برد كه شما مي توانيد در آن ، جوي دوستانه ، لذت بخش و شاد داشته باشيد .
 
 پروژه هاي مورد اقدام در آينده نزديك عبارتند از :
 
 * تفريحات آبي و دريايي .
 * تبديل پارك بنفشه به پارك تفريحي و طبيعي به وسعت 200 هكتار .
 * شهربازي منحصر به فرد .
 و ...
 
 اهداف و برنامه هاي آينده
 از امكانات بالقوه مجموعه شهرك تفريحي نمك آبرود كه بسيار نيز ارزشمند مي باشد و آنرا از ساير نقاط شمال ايران متمايز مي نمايد . محيط جنگلي داخل سايت مي باشد در نتيجه ضروري است با حفظ اكولوژي منطقه و بافت طبيعي ، با ايجاد فضا هاي ذيل به عملكرد و كارآئي و جذابيت پارك جنگلي افزوده گردد .
 باغ حيوانات و پرندگان و آكواريوم ، رودخانه و درياچه مصنوعي ، جزيره مصنوعي ، رستوران ،قايقراني پاروئي ، كلوپ هاي تفريحي ، برج ديده باني ، محل هاي ماهيگيري ، مسير هاي اسب سواري ، پياده روي ، كلبه هاي چوبي و درختي ، محل هاي نصب چادر ، فضا هاي پيش بيني شده جهت اتومبيل هاي كاروان ، همينطور ايجاد پارك آبي كه مي تواند پذيراي خانم ها و آقايان در دو شيفت روزانه باشد .
 
 راه هاي رسيدن به نمك آبرود
 استان مازندران بر سر راه هاي مهم ارتباطي كشور قرار گرفته بطوري كه اين راه ها مازندران را به استان هاي گلستان در شرق و گيلان در غرب و تهران و سمنان در جنوب وصل مي ‌كند . اين راه ها به سه دسته آسفالته ، راه آهن و آبي تقسيم مي‌ شوند . در شرق مازندران راه آسفالته مازندران به مشهد قرار دارد و در غرب آن راه هاي آسفالته به چهار شاخه تقسيم مي‌ گردد :
 ۱) جاده كناره كه به گيلان وصل مي‌ شود
 ۲) جاده چالوس ( كندوان ) كه به كرج و تهران وصل مي ‌شود .
 ۳) جاده هراز كه مازندران را به تهران وصل مي‌ كند و كوتاه ترين راه ارتباطي است .
 ۴) جاده فيروزكوه كه از طريق ورسك به تهران وصل مي‌ شود ، اين راه ها نقش مهمي ‌در اقتصاد منطقه دارند .
 
 را ه آهن
 راه آهن مازندران در مسير گرگان به تهران از شهر هاي مهمي چون بهشهر ، ساري ، قائم شهر مي گذرد و از نظر حمل كالا و مسافر حائز اهميت است
 
 راه هاي آبي
 مهم ترين راه آبي ، درياي خزر است كه با كشور هاي شوروي سابق و اروپائي ارتباط بازرگاني برقرار مي ‌كند . بسياري از شهر هاي مازندران در كنار اين دريا قرار دارند ليكن تنها بندر مهم و فعال اين استان بندر نوشهر مي‌ باشد كه هر ساله حدود ۱۰۰ كشتي بازرگاني در اين بندر به مقدار ۴۰۰ هزار تن كالا تخليه و بارگيري مي‌ كنند .
 
 راه هاي هوايي
 در استان مازندران در شهر هاي رامسر - نوشهر – ساري – فرودگاه هاي داخلي ساخته شده و هواپيما هاي مسافربري داخلي در آنجا به امور ترابري هوايي مي ‌پردازند .



استان : مازندران

نوشته شده در : جمعه 1390/10/9 :: نويسنده : Ali.v :: بازديد :

ميدان ساعت ساري - مازندران

 

ميدان ساعت ( به مازندراني : پاساعت ‌ميداني ) نام ميداني در مركز شهر ساري مركز استان مازندران ايران است .
 اين ميدان داراي برجي با ساعت عقرب ‌اي بزرگ و مجهز به صداي زنگ ناقوس ‌مانندي است كه در هنگام تغيير ساعات به تعداد رقم ساعت آن لحظه به صدا در مي آيد و در سكوت شب هاي ساري صداي ساعت ۱۲ شب را بدليل تعداد بالاي دفعات آن و نيز سكوت شب تا دورترين خيابان هاي ساري مي ‌توان شنيد .
 آن را در سال 1299هجري شمسي به دست رضا شاه كبير ساختند . به آن بعد از گذشته 88 سال هنوز مي ‌رسند و آن آيين قديمي ساري است . ساروي ها و مازندراني ها آن را دوست دارند و به ميداني كه به استواري دارند افتخار مي ‌كنند . در شب نور اندازي آن را زيبا مي ‌كند .



استان : مازندران

نوشته شده در : جمعه 1390/10/9 :: نويسنده : Ali.v :: بازديد :

كوه دماوند - مازندران

 

كوه دماوند
 ارتفاع ۵٬۶۱۰ تا ۵٬۶۷۱ متر
 مكان مازندران ، بخش لاريجان شهرستان آمل
 رشته‌ كوه البرز
 ارتفاع نسبي ۴٬۶۶۱ متر
 مختصات  '43°35 04 ، '52°N 03 ‏
 گونه آتشفشاني مطبق
 آخرين فوران سابقه تاريخي‌اي وجود ندارد
   
 كوه دَماوَند كوهي در شمال ايران است كه به عنوان بلند ترين كوه اين كشور و بلند ترين آتشفشان خاورميانه شناخته  مي‌ شود . اين كوه در قسمت مركزي رشته ‌كوه البرز در جنوب درياي خزر و در بخش لاريجان شهرستان آمل قرار دارد . قله دماوند كه از نظر تقسيمات كشوري در استان مازندران قرار دارد ، به هنگام صاف و آفتابي بودن هوا ، از شهر هاي تهران ، ورامين و قم و همچنين كرانه‌ هاي درياي خزر قابل رؤيت است . نزديك ترين شهر بزرگ به اين كوه لاريجان است . كوه دماوند در تاريخ ۲۰ ژوئيه ۲۰۰۸ ميلادي به عنوان نخستين اثر طبيعي ايران در فهرست آثار ملي ايران ثبت شد .
 از دماوند در اساطير ايران هم ياد شده است و شهرتش بيش از هر چيز به اين خاطر است كه ضحاك ( پادشاهي ستمگر و اژدهافش ) در آن به بند كشيده شده‌ است . در آثار ادبي فارسي نيز فراوان به اين اسطوره و به طور كلي ‌تر كوه دماوند اشاره شده‌ است  . دماوند داراي چشمه ‌هاي آب گرم لاريجان ، اسك و وانه است .
           
 جغرافيا
 محل قرارگيري كوه دماوند بر روي نقشه استان مازندران .
   
 ارتفاع
 منابع مختلف اندازه ‌هاي گوناگوني براي ارتفاع قله دماوند از سطح دريا ذكر كرده ‌اند . به نقل از درگاه ملي آمار ايران ، ارتفاع اين قله ۵٬۶۱۰ متر است ؛ منابع ديگر ، از جمله پايگاه ملي داده ‌هاي علوم زمين ايران و وب‌گاه رصدخانه زمين ناسا ، ارتفاع ۵٬۶۷۰ متر و ۵٬۶۷۱ متر را نيز براي قله اين كوه ذكر كرده ‌اند . دايره المعارف فارسي فهرستي شش موردي از ارتفاع ‌هايي كه براي اين قله آمده ‌است ذكر مي ‌كند كه از ۵٬۵۴۳ تا ۶٬۴۰۰ متر مي ‌رسد .
   
 فاصله از شهر هاي نزديك
 اين قله در ۶۹ كيلومتري شمال شرقي تهران ، ۶۲ كيلومتري غرب آمل و ۲۶ كيلومتري شمال شهر دماوند واقع شده‌ است  .
   
 رودخانه‌ هاي پيرامون
 رودخانه تينه در شمال ، رودخانه هراز در جنوب و شرق و رودخانه دليچاي در غرب اين كوه واقع شده‌ اند .
   
 كوهستان
 قله دماوند در شرق كوهستان البرز مركزي ( استان مازندران ) از رشته كوه البرز قرار دارد . قله ‌هاي مجاور آن ورارو ، سه سنگ ، گل زرد و ميانرود است .
   
 آب و هوا
   
 دما
 حداقل دماي هوا در ارتفاعات دماوند تا ۶۰ درجه زير صفر ( در زمستان ) و تا يكي - دو درجه زير صفر ( در تابستان ) پايين مي ‌آيد .
 باد
 سرعت توفان در دماوند گاهي از ۱۵۰ كيلومتر در ساعت مي‌ گذرد . سرعت باد در كوهپايه ‌ها گاه به هفتاد كيلومتر در ساعت مي ‌رسد . بيشتر باد ها از غرب و شمال غربي مي‌ وزند .
 بارندگي
 ميانگين بارندگي در ارتفاعات دماوند ۱۴۰۰ ميلي‌ متر در سال است و بارش در ارتفاعات معمولاً به صورت برف است .
 فشار هوا
 فشار هوا در قله دماوند نصف فشار هوا در سطح دريا است .
   
 آتشفشان

 دماوند يك كوه آتشفشاني مطبق است كه عمدتاً در دوران چهارم زمين ‌شناسي موسوم به دوران هولوسين تشكيل شده و نسبتاً جوان است . فعاليت‌ هاي آتش ‌فشاني اين كوه در حال حاضر محدود به تصعيد گاز هاي گوگردي است . آخرين فعاليت ‌هاي آتشفشاني اين كوه مربوط به ۳۸۵۰۰ سال قبل بوده ‌است .
   
 دماوند يك آتشفشان خفته‌ است كه امكان فعال شدن مجدد آن وجود دارد . در برخي از سال‌ ها از جمله سال ۱۳۸۶ ، دود و بخار هايي از قله خارج شد كه برخي از شاهدان آن را گواهي بر فعال شدن اين آتشفشان پنداشتند . اما در حقيقت در سال‌ هاي پر بارش ، با نفوذ آب به درون قله و برخورد سنگ هاي داغ ، جرياني از بخار آب از دهانه قله خارج  مي‌ شود و چنين به نظر مي ‌رسد كه فعاليت ‌هاي آتشفشاني صورت گرفته ‌است .
   
 قطر دهانه اين آتشفشان در حدود ۴۰۰ متر است كه درياچه ‌اي از يخ آن را پوشانده ‌است . ‏همچنين نشانه ‌هايي از وجود دهانه‌ هاي قديمي در پهلو هاي جنوبي و شمالي كوه ملاحظه  مي‌ شود .
   
 نام ‌ها و ريشه ‌شناسي
 نام دماوند به دو صورت مشهور دماوند و دنباوند ( با زبر يا پيش دال ) ضبط شده‌ است  . حتي در بعضي مآخذ هر دو صورت نام آمده ‌است . صورت ديگري كه از نام اين كوه ضبط شده‌ است  دباوند است . اين كوه را با نام‌ هاي كاملاً متفاوت بيكني و جبل لاجورد نيز ثبت كرده‌ اند . « نام دماوند در تورات آمده و صورت كهن آشوري آن « بيكن » است .
   
 در مورد دليل نام‌گذاري دماوند در فرهنگ معين آمده ‌است : « دم ( دمه ، بخار ) + اوند = وند ؛ داراي دمه و دود و بخار ( آتشفشان ) »
   
 احمد كسروي درباره نام ‌گذاري دماوند يا دنباوند نظر كاملاً متفاوتي دارد . وي با استدلال‌ هايي نسبتاً پيچيده نام‌ گذاري « نهاوند » و « دماوند » را مرتبط مي ‌داند و مي ‌نويسد « در زبان هاي باستان « نها » به‌معني پيش و « دما » به‌ ضم دال به‌ معني پشت و دنبال بوده ،.. » و در مورد « وند » مي ‌نويسد : « « وندن » در زبان هاي باستان ايران به ‌معناي « نهادن » بوده [ ...] يكي از معنا هاي « نهادن » واقع شدن و ايستادن برجايي است . [ ... ] و ناچار « وندن » نيز همان معني را داشته و « وند » كه ماضي آن است به‌ معني نهاد ، بر جايي ايستاد ( واقع‌شد ) مي ‌آمده ‌است » او در ادامه نتيجه مي‌ گيرد : « پس « نهاوند » يعني شهر يا آبادي يا قلعه ايستاده در پيش ‌رو و « دماوند » يعني شهر يا آبادي يا قلعه ايستاده در دنبال و پشت .
   
 دماوند در تاريخ
 در طي سلطنت دودمان پهلوي بر ايران ، تصوير كوه دماوند در وسط نشان رسمي ايران قرار داشت .
 آشوريان اين كوه را كان سنگ لاجورد مي ‌انگاشتند . البته ايشان در خطا بودند و سنگ لاجورد از بدخشان مي‌ آمده ‌است . در زمان تاخت و تاز آشوري‌ ها به فلات ايران اين كوه بخشي از حدود ماد ها شمرده مي ‌شده و در متن‌ هاي آشوري هم بدان اشاره ‌شده‌ است  . سارگون دوم در لشكركشي خود سرزمين ‌هاي تا كوه دماوند را خراج‌ گزار خود نموده بود . در زمان اسرحدون نيز آشوري ‌ها تا پاي كوه دماوند لشكر كشيده‌ بودند . اما به ‌پيشروي ادامه ندادند چون دماوند و آن‌ سوترش كوير لوت را پايان دنيا مي ‌پنداشتند .
 دياكونوف سنت گذاردن پيكر مردگان در كوه ‌ها را آيين مغاني مي ‌انگارد كه در دامنه دماوند مي ‌زيسته‌ اند و آيين خود را به ديگر جا هاي ايران پراكندند . در دامنه دماوند تعداد زيادي گور پيش از تاريخ وجود دارد .
 در سده هشتم ميلادي در پاي كوه دماوند دژي بوده‌ است كه موبدي زرتشتي به نام مَس‌مُغان و پيروانش در آن مي‌ زيسته ‌اند و اين دژ به فرمان المهدي خليفه عباسي ويران‌ گشته و مس ‌مغان نيز كشته‌ شد . مس‌مغان ( به عربي كبيرالمجوس ) لقب بزرگان خاندان قارن بوده كه تبار پارتي داشته و داراي سرزمين ‌هايي در پاي دماوند بوده ‌اند .
 غازان خان ايلخان مغول در ۴ شعبان ۶۹۴ ( هجري ) در لارِ دماوند به دست شيخ صدرالدين غسل‌ كرد و مسلمان ‌شد .
 « در حدودالعالم آمده كه ويمه و شلنبه دو شهرست از حدود كوه دنباوند و اندر وي بتابستان و زمستان سخت سرد بود و ازين كوه آهن افتد » .
 در دوران سلطنت دودمان پهلوي از نقش كوه دماوند و خورشيد در حال تابش از پشت آن به عنوان نماد ايران زمين بهره مي ‌بردند .
   
 ادعاي ثبت در ميراث جهاني
 در فروردين ۱۳۸۷ ، خبرگزاري ‌هاي ايران اخباري را در رابطه با ثبت كوه دماوند در فهرست آثار ميراث جهاني يونسكو منتشر كردند . اين خبر ها كه از خبرگزاري ‌هاي گوناگون مانند خبرگزاري فارس منتشر شد كه در آن ، كوه دماوند را به عنوان نخستين اثر طبيعي ايران كه در فهرست ميراث طبيعي جهاني يونسكو به ثبت رسيده معرفي كردند . اما فريبرز دولت آبادي ، معاون سازمان ميراث فرهنگي در گفتگو با خبرگزاري ميراث فرهنگي اين ادعا را رد و آن را سو تفاهم دانست . وي ابراز كرد : « متاسفانه برداشت اشتباهي از موضوع ثبت دماوند صورت گرفته و اين خبر اشتباه است . »
   
 كوهنوردي
 در زمان ‌هاي قديم عده‌ اي خود را به قله دماوند رسانيده بودند . ناصر خسرو در سفرنامه‌ اش نوشته ‌است كه گويند بر سر دماوند چاهي ‌است كه نوشادر و كبريت ( گوگرد ) از آن گيرند . صاحب آثار البلاد و اخبار العباد با نقل قولي دست دوم مي‌ گويد كه عده ‌اي از اهالي آن نواحي مي ‌گفته ‌اند كه در طي پنج روز و پنج شب به قله دماوند رسيده ‌اند و قله آن را مسطح با مساحت صد جريب يافته ‌اند گرچه از دور به مخروط مي ‌ماند . اولين صعود موفقيت‌ آميز اروپائيان به قله دماوند در سال ۱۸۳۷ توسط تيلر تامسن صورت گرفته ‌است . همچنين نخستين صعود مستند ايراني به اين قله ، به سال ۱۸۵۷ باز مي ‌گردد كه تيم سرهنگ محمد صادق‌ خان قاجار ارتفاع آن را ۶۶۱۳ ذرع تعيين نمود .
 مسير هاي اصلي صعود
   
 براي رسيدن به قله مانند تمامي كوه ‌ها از هر مسيري مي ‌توان پيش رفت ولي شناخته ‌شده‌ ترين آن ها اين جبهه ‌ها هستند :
   
      * جبهه شمالي ؛ مسير صعود اين جبهه از ميان دو يخچال سيوله ( سمت راست ) و دوبي سل ( سمت چپ ) صورت مي ‌گيرد .
      * جبهه شمال شرقي ؛ پناهگاه تخت فريدون در اين مسير قرار دارد .
      * جبهه جنوب غربي ؛ پناهگاه سيمرغ در اين مسير قرار دارد .
      * جبهه جنوبي ؛ از سمت جنوب شرقي كوه . پلور ، رينه ، گوسفند سرا و بارگاه سوم در اين مسير قرار مي ‌گيرند .
   
 آسان ترين اين مسير ها جبهه جنوبي و سخت‌ ترين آنها جبهه شمالي است . سه جبهه شمالي ، جنوبي و شمال شرقي در نزديكي روستا ها قرار گرفته ‌اند و همچنين همگي داراي جان‌ پناه در ميان راه هستند . در مسير جنوبي ، آبشاري وجود دارد كه همه سال يخ‌زده است و تنها در تابستان‌ هاي بسيار گرم ، جاري  مي‌ شود كه به همين دليل به آن آبشار يخي گفته  مي‌ شود . اين آبشار با قرار داشتن در ارتفاع ۵۱۰۰ متري ، از نظر ارتفاع از سطح دريا مرتفع‌ ترين آبشار خاورميانه است .
   
 پناهگاه‌ ها
 در نقشه‌ راهنماي صعود به قله‌ هاي البرز مركزي پناه‌گاه ‌هايي به شرح زير مشخص شده است :
   
      * پناه ‌گاه گوسفندسرا ( كوهپايه ) در ارتفاع ۲۹۵۰ متري .
      * بار گاه سوم ( يال جنوبي ) در ارتفاع ۴۱۵۰ متري .
      * پناه ‌گاه سيمرغ ( يال جنوب غربي ) در ارتفاع ۴۱۵۰ متري .
      * پناه‌ گاه تخت فريدون ( يال شمال شرقي ) در ارتفاع ۴۳۶۰ متري .
   
 يخچال‌ هاي معروف
   
      * يخچال سيوله ( جبهه شمالي )
      * يخچال دوبي سل ( جبهه شمالي )
      * يخچال عروسك ها ( جبهه شمالي )
      * يخچال يخار ( شمال شرقي )
 



استان : مازندران

نوشته شده در : جمعه 1390/10/9 :: نويسنده : Ali.v :: بازديد :

قلعه ملك بهمن لاريجان - مازندران

 

اين قلعه از قلعه هاي عظيم البرز است كه در جاده هراز بخش لاريجان شهرستان آمل و مشرف به قريه شاهاند شت در 75 كيلومتري جنوب آمل قرار دارد اين قلعه متعلق به حكام پادوسبان است كه در سال هاي (045 1 الي 1005) هجري قمري به رويان نور ، كجور و رستمدار حكومت داشته اند . بناي قلعه بر روي صخره اي حدود220متر بالاتر از سطح اراضي شاهاندشت از لاشه سنگ هاي بزرگ و كوچك و ملات گچ ساخته شده كه به صورت طبقه طبقه و شامل اتاق ها و قسمت هاي مختلف ساختماني است .
  
 قلعه ملك بهمن در جاده هراز واقع در محلي بنام قريه شاهان دشت و يا شنگلده قرار دارد . از اين بنا كه امروز آثار زيادي بر جاي نمانده است ، در كتب هاي تاريخي حرف هاي بسياري گفته شده است . نام هاي قلا بهمن – ملك قلاع و چند نام ديگر هم به اين آثار تاريخي داده اند ولي همواره آن را با نام ملك بهمن مي شناخته اند . راويان در كتب فقط بدين مطلب اشاره كرده اند كه اين بنا در سنه 1005 هجري بوسيله فرستادگان شاه عباس صفوي ويران شده است . وجود آب فراوان در كنار قلعه و امكان استفاده از ميوه هاي درختي ، از مواهب استفاده از اين قلعه در ادوار مختلف مي باشد . در ضلع شمالي قلعه آبشار زيبايي قرار دارد كه ورود به آن را سخت مي كند ، و در ضلع شرقي نيز بعلت صخره اي بودن ورود به قلعه مشكل است اما بنظر ميايد ما بين دو محور غربي وجنوب غربي قلعه پلي بر روي رود خانه و مدخل آبشار بوده است كه راه ورود به قلعه مي باشد كه بجز چيدمان بخشي از آن چيز ديگري بچشم نمي خورد . سنك بزرگي كه امروز در پاي قلعه افتاده شايد همان دربي باشد كه پنجاه مرد جنگي مي بايست آن را بحركت درمي اوردند . از شواهدي كه در پيرامون قلعه وجود دارد چند دوره ساخت و ساز در اين دژ صورت پذيرفته است كه خود كاريست فني كه بايد باستان شناسي مازندران كمر به همت آن بسته و اطلاعاتي را از آن بدست بياورد .



استان : مازندران

نوشته شده در : جمعه 1390/10/9 :: نويسنده : Ali.v :: بازديد :

قلا بن - مازندران

 

قلعه قلابن در روستاي مريجان آمل واقع شده كه با شواهد موجود در قلعه از دو بافت جدا در سنه هاي مختلف شكل گرفته است .
 در ديوار اصلي ، بعلت استفاده از آجر هاي دوران اسلامي نشان از جديد بودن بنا دارد ، ولي در بخش سيلو ، و جاي نگهداري عسل از خشت ساساني استفاده شده است .
 وجود ساختمان اين قلعه در بالاي صخره بسيار بلند ، نشان از موقعيت نگهداري امكانات نظامي و پناهگاهي براي بزرگان وقت مي باشد .
 براي دسترسي به قلعه در جاده هراز از آمل به تهران در سمت چب جاده ، قبل از فرعي پنجاب ، بسمت روستاي آهن سر و در ادامه به مريجان مي رسيم ، و از چشمه گواراي روستا آب برداشته و به دشت قلا بن كه در بالاي روستا قرار دارد رفته و از بناي قلعه در بلندي دشت لذت مي بريم.
 قلعه كاملا بدست سود جويان ، در حال ويراني مي باشد .
 قلعه قلابن در فاصله ميان قهوه خانه قلابن و آبگرم واقع در جاده هراز استان مازندران در غرب بر بالاي دامنه خاكي بنا شده است كه قدمت آن به دوره قبل از اسلام مي رسد . اين قلعه عبادتگاه و مسكن پيشوايان ديني بوده است . اين محل معبدي بوده است كه بي شباهت به آتشدان هاي پاسارگاد و نقش رستم نيست .



استان : مازندران